
แหมได้อ่านกระทู้นี้แล้วสนุกดีนะคะ โดนพอลลีนด้วยเลย
ขอแก้ข่าวนะคะเรื่องขนมคะ คือไปถึงขนมเหลือน้อยแล้วค้า น่าจะอย่างละสี่ถุง ยืนคิดแล้วถ้าไม่ซื้อตอนนี้เลยหมดแน่นอน เพราะของเค้าอร่อยจริงๆคะคุณยายเจ้าของร้านทำเอง เลยมีไม่มากพอให้กับลูกค้าทุกคนหรืออร่อยจนต้องตุนกลับบ้านกันครั้งล่ะเยอะๆ

และขอบอกว่าถ้าแวะอีกก็จะเหมาอีกคะขนมอร่อยอย่านี้หาทานยากมากเลยคะ

เอ...แต่สงสัยว่าพอลลีนเดินเข้าไปในร้านเป็นคนที่หลังนะคะ แต่ไม่มีใครสนใจขนม พอได้ชิมก็ติดใจ แต่ก็สายเกินไป

นี่แหละที่เค้าเรียกว่าน้ำขึ้นให้รีบตัก ....หรือเมื่อเจอของที่คุณว่าอร่อยสำหรับคุณแล้วจงเก็บตักตวงไว้ให้ใด้เมื่อมันหมดก็ยังคงรู้สึกถึงรสชาดของขนมนั้นเป็นอย่างดี

หรืออาจจะขนขวายไปทานถึงที่เลย และเจอพอประมาณ ของพอลลีนได้ไม่มากอย่างล่ะสี่ถุงค้า

ร้านนนี้พอลลีนได้โอกาสมาแล้วโดยประมาณห้าครั้งก็ยังคงลูกค้าแน่นขนัด
ไปตั้งแต่โต๊ะเป็นโต๊ะไม้แต่ตอ้นนี้เป็นโต๊ะหินแกรนนิคกับหินอ่อนโดยจากร้าน พี่ที่รู้จักกัน ชื่อว่า เจ้รัศมีพี่เค้าเป็นเจ้าของร้านขายหินทุกชนิดเลยแหละ

สาเหตุที่เปลี่ยนก็คือเวลาน้ำใหญ่มาโต๊ะไปหมดเลย ต้องให้โต๊ะที่มีน้ำหนักมากๆมาใช้ อ่ะ ค้า

จะเห็นได้ว่ามีรูปพอลลีนกำลังสนุกสนานกับกับการรับประทานอาหารร้านนี้มากกๆๆๆๆ
อยากให้ทุกท่านได้ไปรับรู้กับบรรยาการของจริงด้วยตัวเองคะ

( แต่จะบอกว่าวันจริงอาจจะไม่ได้ไปพระต้องไปปฎิบัติธรรมที่แปดริ้ว8วัน7คืนอ่ะค้า กำลังลังเลอยู่ว่าไปไปทางโลกหรือทางธรรมดี

แต่ถ้าได้ไปจะซื่อขนมอีกร้านที่มีชื่อมากก็คือเค็กบ้านสวนไปให้ทานกันในตอนเช้าของอีกวันหรือจะทานเลยก็ไม่ว่านะคะ
กลับก็จะขอโทรจองขนมคุณยายให้หมดเลยดีป่ะจะได้กันทั่วถึง........