กาลเวลาผ่านไปเร็วประหนึ่งติดปีกบิน ตลาดนัดรถไฟที่ผมไปเยือนในเดือนตุลาคม 2553 ช่างต่างจากตลาดนัดรถไฟในเดือนมิถุนายน 2554 เหมือนเด็กน้อยที่เติบใหญ่เป็นสาวเต็มตัวก็ไม่ปาน
โดยปกติผมจะใช้ทางด่วนจากแจ้งวัฒนะไปลงยมราชมานานหลายปี ขับผ่านช่วงอณาจักรการรถไฟแห่งประเทศไทยเป็นต้องมองลงไปยังโกดังเก่าๆที่เป็นสถานที่พักสินค้าก่อน load ขึ้นตู้รถไฟไปยังจุดหมายปลายทาง ด้วยความที่อยากลงไปดูหัวจักรรถไฟเก่าๆและต้นโพธิ์ขนาดใหญ่ที่ขึ้นหลายจุด ทำให้วันอาทิตย์ของเดือนตุลาคม 2553 เป็นวันที่ผมได้สำรวจอณาจักรการรถไฟแห่งประเทศไทย จตุจักรให้เห็นกับตา และก็ได้พบตลาดนัดรถไฟที่ค่อนข้างจะเงียบเหงา เพราะยังไม่เป็นที่รู้จักของบรรดา Hip และ คนรักของเก่าสักเท่าไหร่ในระยะแรก
ร.ฟ.ท. ที่เคียงคู่สยามประเทศไปสู่อารยะประเทศ แต่ถูกทอดทิ้งแบบไร้ความสำคัญ
อดีตพบปัจจุบัน ขอเพียงอย่างลืมความสำคัญของม้าเหล็กที่อ่อนล้า
