ที่จริงช่วงเวลานี้ของทุกปี น่าจะเป็นเวลาที่มีความสุข มีแต่สิ่งดีๆ อย่างเมื่อวานได้ทำภาระกิจอย่างหนึ่งสำเร็จลุล่วงไปโดยไม่ต้องรอจนข้ามปี ดีใจอยู่ได้แค่ไม่ถึงนาที โทรฯจาก...เข้ามา "ลูกรักพันธ์โกลเด้นท์ฯอายุย่าง 10 ขวบ" ไปสวรรค์แล้วครับ หลังจาก admit ได้แค่คืนเดียว เจ้าหน้าที่พยาบาลถามว่าจะมาดูไหม อึ้งอยู่สักพัก "ขอจำภาพที่น่ารักดีกว่าครับ"
ผมพยายามคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาของการเกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่ก็กดอารมณ์เศร้าไว้ไม่อยู่ หวนนึกวันเก่าๆที่มีประการณ์ร่วมกัน จนถึงเหตุผลของการนำสัตว์มาเลี้ยง ถึงแม้จะเลี้ยงมันด้วยความรัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า คาดหวังความรักจากมันอยู่เหมือนกัน และจะรู้สึกดีเสมอเมื่อมันแสดงความรัก ความซื่อสัตย์ตอบกลับมา เป็นที่พิสูจน์ได้ว่าสุนัขก็สามารถสัมผัสความรักได้ดี เมื่อมันรักใครแล้ว มันจะรักไปตลอดแบบไม่มีเงื่อนไข ถึงแม้บางทีไม่ได้รับความสนใจ แต่มันก็ยังคงเฝ้ารอคอย สิ่งที่รู้สึกผิดก็คือ นอกเหนือจากความรักแล้ว ความเอาใจใส่ก็เป็นสิ่งสำคัญ หัวใจน้อยๆที่ธรรมชาติสอนให้รู้จักความรัก ความผูกพันธ์ มันอาจจะบอกไม่ได้ว่า มันก็คิดถึงเจ้าของ อยากอยู่ใกล้ชิด วันเวลาที่เราหมดไปกับภาระกิจ การงาน ฯลฯ แต่สำหรับมันอาจคิดเป็น นาที วินาที เพราะมันไม่มีภาระกิจอย่างอื่นนอกจาก "รักเรา"