นี่ก็เลยวันแม่มาตั้งนานแล้วไหงเอาเรื่องนี้มาสะกิดต่อมน้ำตากันล่ะจ๊ะ..ก็เอาซะหน่อยนึงละกัน
ผมรักหมดเลยครับทั้งแม่ตัว , แม่ของลูก , แม่ยาย , แม่เพื่อนที่ต้อนรับเราเป็นอย่างดีแม้ยาม
เมาหรือสร่างเสมือนเป็นลูกตัวเอง...แต่คิดว่าตา ฒ คงคิดถึงแม่ล้าวววววว...มากกว่าใคร
ปล.เป้าเคยพาแม่มาเยือนบ้านผมด้วยแหละนับว่าอันอัธยาศัยไมตรีจิตปฏิพัทธ์ต่อกันนั้นไม่จำเป็น
ต้องอ้างระยะเวลาว่าเนิ่นนานหรือไวปานวอกถ้าจริงใจ๋ซะอย่าง
ใครอยาก vote ให้เป้าเรื่อง " ชวนป๋วย..ปี่แปะ...ตรา......" เชิญเริ่มจาก 0-10 คะแนนได้เลยครับ
ปล.อีกทีไม่ต้อง vote ให้ตา ฒ เพราะความรักของพี่แกที่มอบให้แม่ล้าววววววว...นั้นเป็นแค่..
" ลมโชยพัด ใบไม้ไหว
เสมือนดั่ง ไผ่ต้องลม
เพียงแผ่วพริ้ว เคลื่อนไหว
คงทิ้งไว้...คราบน้าตา......"
กระบี่น่ะมันอยู่ในใจ...ชักออกมาเมื่อไหร่อย่าให้เสียอารมณ์