google anylytics code

Author Topic: ปุถุชนกับวัดวาอาราม  (Read 28436 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline hikaru

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 696
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #120 on: March 17, 2012, 09:20:36 PM »
 :) :) สาาธุ

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
วันวิสาขบุชาเวียนมาบรรจบในวันจันทร์ที่ 4 มิ.ย.55 ปีนี้ชาวพุทธทั่วโลกเฉลิมฉลองครบรอบ 2600 ปีตรัสรู้ธรรมของพระพุทธองค์ที่บรรลุสัมมาสัมโพธิญานใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ

ส่วนกลางจัดพิธียิ่งใหญ่ที่ท้องสนามหลวง และพุทธมณฑล เพื่อความเป็นสิริมงคลของชีวิตสมควรไปทำบุญตักบาตร ปฏิบัติธรรมเพื่อขจัดกิเลสความเศร้าหมองออกจากใจครับ

สุขอื่นใดเหนือความสงบไม่มี
แสงสว่างใดเหนือแสงสว่างของปัญญาไม่มี
ตนนั่นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน

ลองค้นหาความสงบทางจิตวิญญานดูนะครับ ความสุขที่แท้จริงอยู่ใกล้ๆตัวคุณเองครับ

Offline AKE

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 181
    • View Profile
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #122 on: September 27, 2012, 02:38:24 AM »
สาธุ

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภารกิจในชีวิตปิดกั้นการแสวงหาความสงบ สว่าง สะอาด ที่ผมละเลยมานานหลายปี จิตที่สัมผัสแต่อารมณ์หลากหลายที่มากระทบในระหว่างวัน สัปดาห์ เดือนและปี ทำให้สะสมแต่ความขุ่นข้องหมองใจโดยไม่รู้ตัว เปรียบประหนึ่งเครื่องยนต์ที่ใช้งานรวมระยะทางหลายกิโล ทว่ายังไม่มีโอกาสเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง ของเหลวในระบบ จนเกิดตระกรันสะสมบนผิวโลหะอันนำมาซึ่งการเสื่อมของสมรรถนะของรถยนต์

ผมนัดภรรยา และลูกๆกันไว้ว่าสัปดาห์ที่ติดกับวันปิยะมหาราช เราจะออกไปแสวงหาความสงบของจิตใจ สร้างสมกุศลให้กับชีวิตที่มีแต่ดิ้นรนหาเลี้ยงชีพ เลี้ยงอัตตาให้แน่นหนา จนไม่รู้ว่าคุณค่าของชีวิตคือการลด ละ สิ่งที่เป็นของจอมปลอมออกจากชีวิตเสียบ้าง ก่อนที่จะถูกทับจมลงในปลักของกิเลสที่ถาโถมเข้ามารอบด้าน

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #124 on: October 23, 2012, 08:34:48 PM »
แม้ว่าชีวิตจะมีทรัพย์สิน หน้าที่การงาน เกียรติยศ อยู่ในสังคมได้อย่างทัดเทียมผู้อื่น แต่ความสุขที่แท้จริงยังไม่เกิดขึ้นสักทีครับ ทุกครั้งที่ได้รับความสมหวัง ความพอใจจิตก็เสวยอารมณ์สุขชั่วขณะ แต่พอสัมผัสความผิดหวัง ไม่พอใจ จิตก็เสวยอารมณ์ทุกข์ เศร้าหมอง กลับไปกลับมาจากวันเป็นเดือนและปี.. ผมไม่ได้เป็นพวกนิยม Presimism หรือต่อต้านความสุขทางโลก หรือล้มเหลวในชีวีตจนมองโลกในแง่ลบ

แต่ผมมองเห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ทั้งในชีวิตผม ชีวิตครอบครัว สังคมรอบด้าน ที่เร่งรีบ เร่าร้อน แสวงหาสิ่งที่เรียกว่าคุณค่าทางวัตถุ objectivity ใครมีทรัพย์สินมีค่าย่อมเป็นที่นับถือในสังคม ลืมการแบ่งปัน การให้ การเสียสละ เราจึงเห็นข่าวหน้าหนึ่งแทบทุกวันในรูปแบบอาชญากรรม ทุจริต คอรัปชั่น และอีกมากมาย แล้วสิ่งที่บรรพบุรุษเราอุตสาห์เก็บรักษาเพื่อส่งต่อให้กับชนรุ่นหลัง กลับถูกละเลย ลดคุณค่าอย่างน่าเสียดาย เพราะดูคร่ำครึ ล้าสมัยและไม่มีราคาค่างวด แต่...ใครจะเชื่อ โลกอีกฝั่งหนึ่งกลับมองเห็นคุณค่า และเริ่มแสวงหาอย่างจริงจัง เพราะพิสูจน์ได้ว่าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด มันอยู่ในตัวคุณเองครับ

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #125 on: October 23, 2012, 08:55:41 PM »
มันเป็นเช้าวันเสาร์ที่ผมตื่นขึ้นก่อนเวลาปกติ ชุดขาวและอุปกรณ์สำหรับดูแลความสะอาดตัวเองถูกบรรจุลงในเป้ใบเก่ง ผมห่างเหินการอยู่ในกรอบ โดยมีข้อจำกัดที่กำหนดโดยพระวินัยของพระพุทธองค์ที่ทรงบัญญัติสำหรับฆราวาสผู้ที่ต้องการความสะอาด ความบริสุทธิ์ในอีกระดับหนึ่ง ผมหมายถึงการประพฤติอยู่ในศีลที่เคร่งครัดเพิ่มจากศีล 5 ข้อ อีก 3 ข้อ ซึ่งปุถุชนที่ยังติดในความสบายย่อมทำได้ยาก การไม่ทานอาหารหลังเวลาเที่ยงวัน การไม่หาความสุขจากการดู การฟังสิ่งที่เกี่ยวข้องกับกามคุณผ่านการแสดงในรูปแบบต่างๆ การประดับตบแต่งร่างกายให้งดงาม และการนั่งนอนในที่นอนที่หนานุ่ม เห็นไหมครับว่าสิ่งเหล่านี้คือความสุข ความสบายในชีวิตที่เราขาดไม่ได้

จุดหมายปลายทางคือ สถานที่แห่งหนึ่งที่ค่อนข้างเร้นลับ ไม่เปิดเผยต่อสาธารณะชนผ่านสื่อใดๆ เพราะท่านผู้ก่อตั้งผู้ทรงศีลและบรรลุคุณธรรมชั้นสูงไม่ต้องการโฆษณาเชิญชวนให้สนใจเข้ามาปฏิบัติ จนกลายเป็นแฟชั่น กระแสทำตามๆกันเพราะหวังผลตอบแทนทางโลกที่ไม่มีที่สิ้นสุด ใครที่ถึงพร้อมด้วยเหตุปัจจัยให้ต้องมาปฏิบัติให้เห็นทุกข์ เหตุของทุกข์ การปฏิบัติเพื่อออกจากทุกข์ และเข้าสู่ทางของการพ้นทุกข์เท่านั้นจึ้งจะเดินข้ามสะพานบุญแห่งนี้เข้าไปได้ ถ้าคุณไม่มีปัจจัยเหล่านี้ ไม่มีวันที่คุณจะสามารถเดินข้ามสะพานสูง 70 เมตร ยาว 200 เมตรข้ามห้วงกระแสธารที่เชี่ยวกรากไปได้ แต่ผมมีโอกาสได้เดินข้ามสะพานไม้แห่งนี้มาหลายครั้ง และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่มีค่า แม้ว่าจะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆแค่ หนึ่งราตรีกับหนึ่งวัน ถ้าอยากรู้ว่าผมพบอะไรบ้าง.... ตามผมมาได้

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #126 on: October 23, 2012, 09:12:11 PM »
เช้าตรู่ที่อากาศเย็นสบาย หลายคนยังหลับไหลอยู่บนเตียงหนานุ่มท่ามกลางแอร์เย็นฉ่ำ ผมนั่งอยู่หลังพวงมาลัย Trooper ที่มุ่งหน้าไปทางตะวันตก ถนนไฮเวย์คล่องตัวจากสภาพจราจรที่เบาบาง ร้านอาหารเจ้าเก่าที่เจ้าของหนุ่มหน้าตาเหมือนเฉินหลง เป็นแหล่งเพิ่มกำลังให้กับเราก่อนที่จะต้องงดมื้อเย็นตามข้อบัญญัติของการรักษาศีล 8 เราผ่านเข้าเขตจังหวัดกาญจนบุรีโดยมีเป้าหมายทำบุญกับมูลนิธิขุนรัตนาวุธ ที่องค์สมเด็จเจ้าฟ้าอุบลรัตน์ราชกัลยา ทรงเป็นองค์อุปถัมป์ผ่านมิราเคิล ออฟไลฟ์ โดยมีกิจกรรมการช่วยเหลือสังคมผ่านสาธารณะกุศลต่างๆ เช่น การช่วยเหลื่อผู้ประสบภัยทุกด้าน เราทำบุญบริจาคเงินร่วมซื้อโลงศพให้ศพไร้ญาติ บริจาคข้าวสาร ผมเห็นใบหน้าของภรรยาและลูกๆดูมีความสุข นั่นเป็นเพราะผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก

การทำบุญที่เรียกกันว่าบวชชีพราหมณ์ ด้วยการแต่งชุดขาว รักษาศีล 8 และปฏิบัติธรรมเพื่อให้เกิดความสงบ เป็นสิ่งที่ต้องการความตั้งใจ หรือศรัทธาก่อนครับ ทำไมต้องเดินทางร่วม 200 กม. มาอยู่ในสถานที่ห่างไกล ทานมื้อเดียว นอนบนพื้นแข็งๆ ตื่นขึ้นตีสามครึ่งเพื่อทำวัตรสวดมนต์เช้า และทำวัตรเย็นช่วงบ่ายสี่โมงถึงหนึ่งทุ่ม นั่งหลังขดหลังแข็งในท่าพับเพียบ หลายคนคงคิดว่าไม่จำเป็นต้องมาปฏิบัติในสถานที่แบบนี้ก็ได้ ทำเองที่บ้านก็ได้ ผมยืนยันได้ว่าต่างกันครับ

Offline wankun

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 443
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #127 on: October 24, 2012, 12:25:27 AM »
เพิ่งไปที่มูลนิธินี้เหมือนกันครับ
ปกติถ้าผมไม่ไปที่วัดหัวลำโพง
ก้ไปที่มูลนิธินี้ หรือจะเลยไปอิกหน่อย
แถวแยกแก่งเสี้ยนก็จะมีอิกมูลนิธินึงครับ
ผมแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนี้ไปแล้วล่ะครับ
ปล. ถ้าพี่โอยังไม่กลับมา
แวะซื้อไก่เหลืองแถวสะพาน คอนเฟิร์มว่าร้านนี้ยอดครับ

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #128 on: October 24, 2012, 01:15:16 AM »
น้องแว่นชอบทำบุญสาธารณะกุศลเหมือนกันหรือครับ อนุโมทนาบุญด้วยครับ ผมไปปฏิบัติธรรมเพียงหนึ่งคืนหนึ่งวันเพราะเวลาจำกัดออกจากเมืองกาญจน์วันอาทิตย์ไปชะอำต่อครับ ไว้โอกาสหน้าจะแวะซื้อไก่เหลืองตามที่น้องแว่นแนะนำมาครับ ขอบคุณมากครับ

ด่านแรกที่ต้องปฏิบัติคือการแต่งกายด้วยชุดขาว เพื่อแสดงถึงความมีระเบียบและเป็นเครื่องเตือนสติว่าเราอยู่ในฐานะของผู้รักษาศึล 8 ที่เน้นเพศพรหมจรรย์ คำว่าพรหมจรรย์ไม่ได้หมายความในเชิงเพศสัมพันธุ์เพียงอย่างเดียว แต่หมายถึงความบริสุทธิ์ที่ไม่ล่วงละเมิดการสำรวมระวังไม่ให้เกิดความกำหนัดยินดีในสัมผัสทั้ง 5 อันนำไปสู่ความเพลิดเพลิน และประมาทมัวเมา ความรู้สึกของผมในระหว่างการเปลี่ยนชุดเดินทางมาเป็นชุดขาว ปลุกจิตให้รู้ว่านับจากนี้ผมต้องมีสติ สำรวมในอิริยาบถ และชำระจิตให้ขาวรอบ โดยมีกิเลสเข้ามากระตุ้นทุกครั้งที่เผลอ

ผมและครอบครัวก้าวเดินข้ามสะพานแขวนอย่างมีความสุข มองธารน้ำสีขุ่นที่ไหลเชี่ยวผ่านลงไปสู่ตัวเมืองด้านล่าง ข้างหน้าที่มีความสงบท่ามกลางแมกไม้สีเขียวหนาทึบ ป่าคือชีวิตและความสงบห่างไกลจากความวุ่นวาย ผมลงทะเบียนที่อาคารด้านหน้า ระเบียบปฏิบัติที่กำหนดไว้เพื่อให้การอยู่รวมกันเกิดความสงบ ไม่ล่วงเกินกันเพราะทุกคนที่มาปฏิบัติธรรมมาจากทุกสารทิศ ไม่คุ้นเคยกันอาจทำให้เกิดการกระทบกระทั่งกันได้ การปิดวาจาเริ่มต้นจากปิดเครื่องมือสื่อสารทุกประเภท ไม่นำอุปกรณ์สื่อสารเข้าไปใช้ระหว่างปฏิบัติธรรม หลายคนเกิดความรู้สึกต่อต้าน ทำไมต้องห้ามใช้โทรศัพท์ด้วย... ถ้าเรายังไม่สามารถตัดเรื่องทางโลกได้ก็อย่าหวังความสงบของจิตใจ ที่อาคารหลังนี้ยังเป็นสถานที่จำหน่ายชุดขาวสำหรับอุบาสก อุบาสิกาที่ยังไม่มีชุดขาว รวมไปถึงของขบเคี้ยวและเครื่องดื่มที่จำเป็น ผมตั้งใจมาให้ทันได้ทานมหาทานอาหารทิพย์ที่อาคารด้านใน แต่...ไม่ทันเพราะเลยเวลาไปแล้ว นั่นหมายถึงผมพลาดมื้อเที่ยง ลูกและภรรยาหาซื้อบะหมี่สำเร็จรูปในถ้วยเตรียมไปรองท้อง ผมคว้าถั่วทองถุงเล็กแทนเพราะสะดวกไม่เป็นภาระ ทานถั่วแล้วดื่มน้ำตามแค่นี้ก็รองท้องไปได้หนึ่งมื้อ           

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #129 on: October 24, 2012, 08:31:42 PM »
ที่พักของอุบาสกเป็น ซุ้มสี่เหลี่ยมหลังคามุงจากมีกระดานปูพื้นไว้สำหรับนอน ไม่มีไฟฟ้า มีแต่เทียนไขสำหรับจุดส่องแสงสว่างยามราตรี ผมเลือกซุ้มที่ว่างหลังหนึ่งพร้อมรับเสื่อหนึ่งผืนจากคุณลุงที่ทำหน้าที่ควบคุมดูแลส่วนนี้ให้อยู่ในระเบียบที่กำหนด อุปกรณ์ที่จำเป็นอีกชิ้นคือมุ้งที่ผมจะต้องหาซื้อที่ร้านจำหน่ายเสื้อผ้า เหลือเวลาอีก 3 ชั่วโมงก่อนถึงเวลาทำวัตรเย็น ผมนัดลูกไว้ว่าจะเดินขึ้นเขาไปกราบนมัสการพระมหาเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ระยะทางจากพื้นถึงยอดเขาต้องขึ้นบันไดร่วมๆ 1800 กว่าขั้น  มันไม่ง่ายอย่างที่คิดสำหรับคนที่ร่างกายไม่แข็งแรงหรือไม่ฟิต เพราะทุกขั้นบันไดที่ก้าวสูงขึ้นร่างกายจะเริ่มอ่อนล้า หายใจไม่ทัน สำหรับผมคือความมุ่งมั่นที่จะขึ้นไปกราบและปฏิบัติธรรมบนห้องโถงและระเบียงพานอราม่าวิว มองเห็นขุนเขาไกลสุดสายตา ผมและลูกใช้เวลาอย่างรวดเร็วประมาณครึ่งชั่วโมงซึ่งปกติต้องใช้เวลาเดินขึ้นอย่างน้อย 40 นาทีขึ้นไป เมื่อเดินขึนสู่ลานชั้นบนเหมือนหลุดออกมาอีกโลกหนึ่งที่สงบและสวยงามด้วยสระโบกขรณี องค์พระเจดีย์ประดับด้วยกระเบี้องเคลือนสีขาวขลิบทองคำสะท้อนแสงอาทิตย์แวววาว ทางเดินปูด้วยหินอ่อนสีขาว ด้านในประดับด้วยหินแกรนิตสีเขียวเข้ม

ผมกราบพระประธานที่สลักขึ้นจากไม้หอมแก่นจันทร์ที่งดงามมาก ความรู้สึกเหนื่อยหายเป็นปลิดทิ้ง เวลาผมมีจำกัดต้องใช้อย่างคุ้มค่า ในห้องโถงมีผู้ปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิกระจายๆไปทั่ว ผมเลือกมุมหนึ่งที่เหมาะกับการนั่งสมาธิจากนั้นลมหายใจถูกกำหนดรู้ สักพักเริ่มมีผึ้งตัวหนึ่งบินมาวนรอบหูซ้ายจากนั้นย้ายไปหูขวา และบินมาเกาะที่ปลายจมูก ผมยังกำหนดลมหายใจอย่างต่อเนื่อง แต่จิตย้อนกลับไปนึกถึงช่วงหนึ่งของชีวิตที่คุณแม่ผมป่วยอยู่โรงพยาบาลอาการไม่ดี ผมเดินทางมากราบพระบรมสารีริกธาตุบนยอดเขาและนั่งสมาธิโดยอธิษฐานขอต่ออายุคุณแม่ออกไปอีก ในระหว่างการนั่งสมาธิในบ่ายแก่ๆมีผึ้งบินมาตอมรอบศีรษะด้านซ้ายและขวาสลับไปมาจนผมออกจากสมาธิ เมื่อกลับมาที่โรงพยาบาลจึงทราบว่าคุณแม่ผมเสียตรงกับช่วงเวลาที่ผมนั่งสมาธิบนยอดเขาพอดี ไม่น่าเชื่อว่าเหตุการณ์จะตรงกันพอดี

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #130 on: October 24, 2012, 08:53:17 PM »
ในระหว่างเดินขึ้นยอดเขามีเรื่องแปลก เมื่อผมเดินผ่านคณะอุบาสิกากลุ่มหนึ่งมีอุบาสิกาท่านหนึ่งทักผมว่าเห้นมีผู้หญิงผมสั้นสูงวัยเดินตามมาด้วย ทั้งๆที่ในขณะนั้นมีเพียงผมกับลูกและหลานเท่านั้น ลูกสาวเชื่อว่าน่าจะเป็นกายละเอียดของคุณย่าที่มาร่วมอนุโมทนาบุญในครั้งนี้เพราะลูกสัมผัสถึงกลิ่นกาย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดผมได้แผ่และอุทิศบุญกุศลในครั้งนี้ให้กับทุกวิญญานที่มารอรับส่วนกุศล สิ่งที่แปลกอีกอย่างคือทุกครั้งที่ผมเดินกลับลงมาจากยอดพระมหาเจดีย์ จะต้องมีอาการปวดเมื่อยขาหรืออ่อนล้า แต่คราวนี้กลับไม่มีอาการใดๆให้รู้สึก ทั้งๆที่อายุผมก็เริ่มเลยหลักสี่มาบ้างแล้ว ผมเดินกลับลงมาอย่างมีสติ จิตสงบเย็นปล่อยวางจากเรื่องวุ่นวายทางโลก เวลาที่น้อยนิดในแดนศักดิ์สิทธิ์ช่างมีค่าทุกๆวินาที การทำวัตรเย็นสวดมนต์เป็นช่วงที่ช่วยชำระความเศร้าหมองของจิตใจได้เป็นอย่างดี เพราะแม่ชีผู้กล่าวนำสวดมนต์พร้อมคำแปลอย่างไพเราะ มีจังหวะจะโคนเต็มไปด้วยความเคารพในพระธรรมของพระพุทธองค์ ทุกวจีที่เอ่ยเป็นไปเพื่อความลดทิษฐิมานะ อัตตาตัวตน กล่าวคำขอขมาแก่กันเริ่มตั้งแต่ขอขมาพระรัตนตรัย บิดามารดา ครูอาจารย์ไปจนถึงเจ้ากรรมนายเวร ศาลามงคลชัยขนาดใหญ่ที่งามประณึตเป็นสถานที่ประชุมของอุบาสก อุบาสิกาที่ท่านเจ้าสำนักได้สร้างขึ้นอย่างวิจิตรบรรจง ผมทึ่งในวิสัยทัศน์ (ทิพย์จักษุ) ที่กว้างไกลของท่าน เพราะสถานที่แต่ละแห่งสามารถบรรจุผู้ปฏิบัติธรรมได้อย่างน้อย 500 คนขึ้นไป ผมเพิ่มทราบว่าในศาลาอีกหลังหนึ่งมีอุบาสก อุบาสิกาจากสิงคโปร์เดินทางเช่าเหมาลำเครื่องบินมาปฏิบัติธรรมหลายวันแล้ว พวกเขาค้นพบของดีในบ้านเราที่ไม่สามารถหาได้จากบ้านของเขาครับ แล้วเราในฐานะเจ้าของบ้านยังเพิกเฉยไม่รับรู้ว่าเรานอนทับสิ่งที่มีค่าสูงสุดโดยไม่รู้ตัว ฤาพระอาทิตย์จะหมุนไปขึ้นทางทิศตะวันตก จิตวิญญานจะไปเจริญรุ่งเรืองในโลกตะวันตกแล้วครับ 

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #131 on: October 24, 2012, 09:19:04 PM »
ถ้าใครยังจำได้ มีผู้พยากรณ์ถึงเหตุการณ์ที่โลกจะเข้าสู่กาลวิบัติในช่วงปลายปี 2555 ต่อเนื่องต้นปี 2556 หนึ่งในนั้นคือเด็กชายคนหนึ่งที่พยากรณ์ว่าจะเกิดเหตุการณ์น้ำจากเขื่อนไหลลงไปสู่เมืองหลวงในช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังฉลองปีใหม่อย่างมีความสุข โดยส่วนตัวผมยังไม่เชื่อว่าจะเกิดขึ้น ได้แต่ภาวนาไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยครับ ไม่ว่าจะปฏิทินชาวมายา หรือว่าการพยากรณ์ของท่านนอสตราดามุส ล้วนแล้วแต่สอดคล้องกับภัยพิบัติที่เริ่มทะยอยเกิดขึนรอบๆบ้านเราไม่เว้นแต่ละวัน แผ่นดินไหวอย่างต่อเนื่อง รอยเลื่อนของเปลือกโลกเคลื่อนไหวตลอดเวลา น้ำแข็งจากขั้วโลกละลายในอัตราที่เร็วกว่าปกติ พายุหมุนที่เกิดขึ้นถี่ขึ้นในหลายภูมิภาครวมถึงรอบๆบ้านเรา วันนั้นแผนที่โลกคงต้องปรับกันใหม่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดถ้าเราเตรียมพร้อมด้วยความไม่ประมาทใช้ชีวิตบนโลกอย่างคุ้มค่า ไม่หายใจทิ้งไปวันๆ พระพุทธองค์ตรัสกับพระอานนท์ว่า ผู้ใดที่แม้จะมีชีวิตอยู่เพียงแค่ 7 วัน หรือ 7 เดือน หรือ7 ปี แต่ตั้งอยู่ในความไม่ประมาท ชีวิตย่อมมีค่ากว่าผู้ที่มีอายุ 70 ปีแต่ตั้งอยู่ในความประมาท เพราะทรัพย์สินภายนอกย่อมเสื่อมไปตามกาลเวลาไม่สามารถนำติดตัวไปได้ แต่ทรัพย์ภายในที่เราสร้างขึ้นจากการปฏิบัติธรรมจะติดตัวไปทุกภพทุกชาติ ผมไม่ได้เชิญชวนให้ใครออกบวชหรือละทิ้งทรัพย์สินที่มีอยู่ เพียงแต่ลองหันกลับมาดูว่าสาระแก่นสารของชีวิตเราอยู่ตรงไหน หากวันพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะมาถึง เราเตรียมอะไรติดตัวไปบ้าง ความไม่แน่นอน (อนิจจัง) เป็นสภาวะธรรมที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง (สันตติ) ยากจะคาดเดาได้ ล่าสุด CERN ค้นพบอนุภาคฮิกส์ (อานุภาคพระเจ้า) ที่อธิบายความมีอยู่ของมวลสารและพลังงานในสภาวะที่เป็นก๊าซ ของเหลวและของแข็ง แต่พระพุทธศาสนาค้นพบลึกกว่ามากมายหลายเท่า ที่สำคัญคือการอธิบายสภาวะจิตที่สามารถสั่งสม ผลของการกระทำ (กรรม) อย่างไม่มีตกหล่น ไม่จำกัดกาลเวลา อะไรที่คุณทำไว้เมื่อตอนแรกเกิดไปจนวัยชราจะถูกสะสมเก็บไว้ในจิตแต่ละดวงที่รับรู้สภาวะธรรม จากนั้นจึงจะส่งผล (วิบาก) ในช่วงเวลาต่อๆมา เรามาอธิบายอย่างหยาบๆว่าดวงใครดวงมัน
« Last Edit: October 24, 2012, 09:24:14 PM by bmw fascination »

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #132 on: October 31, 2012, 11:47:30 PM »
และแล้วอภิมหาอำนาจอเมริกาก็เจออภิมหาเฮอริเคน "แซนดี้" ถล่ม 10 มลรัฐทางตะวันออก เสียหายยับเยิน ขนาดมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเตือนภัยล่วงหน้ายังสูญเสียขนาดนี้ โอกาสที่ประเทศที่มีชายฝั่งมหาสมุทร์จะได้รับการโจมตีจากพายุหมุนทีเท่าๆกันครับ คงไม่ต้องบอกว่าภูมิประเทศบ้านเราติดชายฝั่งกี่ด้าน ติดตามพยากรณ์อากาศให้ใกล้ชิดขึ้นจะได้ลดความสูญเสียลงได้บ้างครับ

หนึ่งคืนกับหนึ่งวันที่แดนมหามงคล อันศักดิ์สิทธิ์ (ลองสัมผัสดูได้ครับ) ทำให้ผมได้เจอสิ่งดีๆเกิดขึ้นแบบนึกไม่ถึงครับ ผมจองโรงแรมที่ชะอำระดับ 4 ดาวผ่านเวปไซท์ก่อนเดินทางไปปฏิบัติธรรม ได้รับใบตอบรับทางอีเมล์ คิดว่ายังไงเจ้าหน้าที่คงติดต่อกลับมาเพื่อยืนยันห้องพัก ปรากฎว่าไม่มีวี่แววแม้แต่น้อย ทำไงดี...จะต้องเดินทางไปพักผ่อนที่ชะอำในวันนี้แล้ว ตัดสินใจยกหูโทรหาโรงแรมเมธาวลัย ชะอำเพื่อเช็คห้องและราคา ผมไม่มั่นใจว่าจะมีห้องพักสำรองไว้ให้ แต่....สวัสดีค่ะ ห้องพักสุพีเรียด้านในยังมีว่างสองห้องค่ะ ราคา 3400 บาท มีส่วนลดให้เหลือ 2400 บาทต่อคืน แล้วมีโปรโมชั่นอื่นไหมครับ..ถ้าเป็นข้าราชการได้ลดอีก 20% ค่ะ ในที่สุดผมได้ราคาพิเศษที่ 1750 บาท พร้อมอาหารเช้า ไม่เชื่อว่าจะได้ห้องพักแบบง่ายๆในราคาเหมาะสมครับ

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #133 on: December 06, 2012, 09:17:25 PM »
ผมเพิ่งจะผ่านเหตุการณ์เฉียดตายจากจักรยานล้มมาไม่กี่วัน นึกทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น มีคำถามมากมายที่คาใจ

เกิดได้ยังไง?
ทำไมต้องเกิดขึ้นกับผม?
ทำไมถึงเจ็บตัวมากทั้งๆที่แค่ขี่จักรยานในหมู่บ้าน?

วันนี้ได้คำตอบในระดับหนึ่งที่นึกไม่ถึง แต่อธิบายได้ยากในทางวิทยาศาสตร์ของกลศาสตร์โมเมนตั้ม การเคลื่อนที่ของวัตถุและแรงปฏิกิริยา ที่ส่งผลระหว่างพลังงานกับวัตถุ ตอนแรกผมคิดว่าเกิดจากความประมาทพลั้งเผลอของตัวเราที่ขี่จักรยานแข่งที่เบาและเร็วพอไม่เห็นสิ่งกีดขวาง (ลูกระนาด) ทำให้เสียหลักและการทรงตัวจนรถล้ม แต่นั่นไม่น่าใช่กับคนที่ขี่จักรยานมาทั่วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ ล่าสุดเคยขี่คันนี้ลงเขาแถวๆไร่ ความเร็วไม่ต่ำกว่า 70 กม./ชม. แต่ทำไมมาขี่ในหมู่บ้านกลับต้องเจ็บตัว

ผมได้คุยกับผู้หญิงแฟนเจ้าของบ้านที่มีน้ำใจให้ความช่วยเหลือ ในช่วงที่ผมล้มศีรษะแตกแบบไม่รู้สึกตัวในช่วงแรก แกเล่าให้ฟังว่าบ้านตรงข้ามที่เป็นจุดเกิดเหตุ เป็นบ้านที่เจ้าของไม่มาอยู่แต่นานๆจะมาดูแลสักครั้งหนึ่ง ช่วงค่ำๆมืดๆ แกเคยเห็นอะไรแว๊บๆในบริเวณรั้วบ้านหลังนั้นและคิดว่าเจ้าของบ้านอาจมีบางสิ่งที่ทำหน้าที่ดูแลบ้านยามค่ำคืน

แล้วไปเกี่ยวอะไรกับจักรยานผมล้มล่ะ แกอธิบายว่าบังเอิญผมอาจดวงตกในช่วงเวลานั้น และความแรงของบริเวณหน้าบ้านหลังนั้นที่มีพลังงานบางอย่างส่งผลต่อ vision ของผมทำให้มองไม่เห็นลูกระนาดทั้งๆที่คุ้นเคยกับเส้นทางที่ขี่ และเมื่อเสียการทรงตัวทุกอย่างก็เรียบร้อยครับ หน้าด้านซ้ายไถลกระแทกพื้นอย่างแรง ศีรษะด้านหลังถูกบางสิ่งกระแทกจนแตกเย็บ 7 เข็ม นอนหยอดน้ำเกลือในโรงพยาบาลอย่างโดดเดี่ยว..... ผมได้เห็นสัจจธรรมหลายด้านครับ   
« Last Edit: December 06, 2012, 09:20:26 PM by bmw fascination »

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #134 on: December 06, 2012, 09:36:29 PM »
ผมจำเหตุการณ์ตอนก่อนเกิดขึ้น และระหว่างที่รถล้มไม่ค่อยได้นัก ยังไม่สามารถปะติดปะต่อเหตุการณ์ได้ชัดเจน จำได้ว่าหลังจากเอาจักรยานเสือภูเขาคันเก่งที่จอดทิ้งไว้นาน นับจากช่วงที่ขี่ตระเวนไปเยี่ยมเพื่อนในเวป E12Thailand บางคนที่เคยผูกพัน ซึงกำลังจะได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม และออกไปลุยน้ำช่วยทำกระสอบทรายกั้นน้ำแถวๆซอยวัดกู้ สภาพรถที่ยางแบน เบรคชำรุด ก้านบันไดหลวมจนขี่ไม่ได้ ทำให้ต้องจอดทิ้งไว้หลังบ้านนานหลายเดือน วันดีคืนดีผมตัดสินใจเอารถไปซ่อมแถวหลังวัดแค นางเลิ้ง เจ้าเก่าที่งานเนียนราคาไม่แพง เอากลับมาก็อยากลองให้ลูกสาวขี่ ส่วนผมก็เอา Marushi Emporor เสือหมอบ vintage ทางเรียบไปเติมลมยาง แต่นี้สองคนพ่อลูกก็ได้ออกกำลังกายยามเย็นคลายเครียดได้แล้ว

ทว่า... อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ซึ่งผมไม่เคยคิดว่าในชีวิตจะต้องมาเจ็บตัวหนักๆแบบนี้ ถ้าวันนั้นผมเพียงสวมหมวกกันกระแทก ถ้าผมมองเห็นลูกระนาดและลดความเร็วได้ทัน ผมคงไม่ต้องเลือดตกยางออกนอนหยอดน้ำข้าวต้มแบบนี้ พระพุทธองค์ทรงแสดงเทศนาปัจฉิมโอวาทแก่ที่ประชุมภิกษุไว้ว่า เธอพึงเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท การประมาทในวัยที่ยังเยาว์ การประมาทในสุขภาพที่ยังปกติ การประมาทในความสุขที่กำลังได้รับ ทำให้เราลืมตัวไปว่าชีวิตเราแขวนอยู่บนเส้นด้ายที่พร้อมจะขาดเมือไหร่ก็ได้ และไม่ประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อออกจากทุกข์ 

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #135 on: December 06, 2012, 10:34:03 PM »
ผมเชื่อในกฎแห่งกรรม และยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวผมในวันนั้น บุญกุศลที่สร้างสมไว้ในตลอดช่วงที่ผ่านมาคงช่วยทำให้หนักเป็นเบา ผมเริ่มฟื้นตัวในสองสามวันและการพักฟื้นที่บ้าน แต่อาการเจ็บที่แผลและก้านคอที่ปวดระบมต้องใช้เวลานานหน่อย (ถ้าล้มแรงกว่านี้คอคงหักไปแล้วครับ) การที่คนเราเจ็บป่วยเป็นช่วงเวลาที่ดีในการทบทวนชีวิตที่ผ่านมา และพิสูจน์ให้เห็นถึงน้ำจิตน้ำใจของคนรอบด้านว่า มีความห่วงใย เอื้ออาทรในยามลำบากเพียงใด และก็มีเพียงลูกสาวและภริยากับเพื่อนบ้านบางท่านที่สนิทกันที่อยู่เคียงข้างยามที่เราตกทุกข์ได้ยาก กับโทรศัพท์แสดงความห่วงใยจากเพื่อนๆที่ทำงาน

ผมจำคำสอนพระพุทธองค์ที่ตรัสว่า ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก ผู้ไหว้ย่อมได้รับการไหว้ตอบ และได้ถือปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ แต่...วันนี้ ผมได้รับประสบการณ์ด้วยตนเองแล้วครับ.... ผมยังจำวันที่ไปเยี่ยมไข้อาจารย์ทะแกล้วที่ป่วยจากอาการติดเชื้อในกระจกตาอย่างแรง ทันที่ที่ได้รับโทรศัพท์แจ้งจากเพื่อนคนหนึ่งใน E12 Thailand ผมรู้สึกเป็นห่วงอาจารย์และรีบเดินทางไปเยี่ยมท่านทันทีในเย็นวันนั้น เมื่อพบอาจารย์ที่นอนอยู่บนเตียงท่านลุกขึ้นต้อนรับ และเล่าอาการให้ฟังแม้จะป่วยแต่ก็มีสีหน้าที่มีกำลังใจ อาจารย์ออกจากโรงพยาบาลในวันต่อมาและผมได้ติดตามอาการทางโทรศัพท์เป็นระยะๆจนอาจารย์เริ่มฟื้นเป็นปกติ ผมเยียมอาจารย์ในฐานะคนเคารพนับถือหาใช่ลูกค้าผู้เคยใช้บริการจากท่าน ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วครับว่า สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม เวลาย่อมเปลี่ยนแปลงทุกสรรพสิ่ง  หลวงพ่อองค์หนึ่งที่ผมนับถือ เคยสอนผมว่า ถ้าเธออยากได้บุญมากเธอต้องไปทำทานกับเพื่อนมนุษย์ที่ได้รับทุกข์ เจ็บไข้ได้ป่วย หรือตกระกำลำบาก โดยไม่เลือกหน้าว่าเป็นใคร ตอนนี้ผมเข้าใจในสิ่งที่ท่านสอนแล้วครับ ผมเจ็บป่วยครั้งนี้ได้เรียนรู้ธรรมะและสัจจธรรมเพิ่มขึ้นหลายข้อ แม้ว่าบางครั้งจะรู้สึกสมเพจตัวเองรวมทั้งสมเพจในสิ่งที่เคยคิดว่าเป็นของจริง ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพแข็งแรงห่างไกลจากโรคาพาธครับ
« Last Edit: December 07, 2012, 01:55:43 PM by bmw fascination »

Offline Eแอบ23

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 1,400
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #136 on: December 07, 2012, 02:19:30 AM »
ทุกอย่างย่อมเป็นไปตามกรรม..ไปเปิดกระทู้โน้นมาแวะมาเจอกระทู้นี้เลยอยากเล่าบางอย่างให้ฟังบ้างครับ
ปกติผมไม่เคร่งเรื่องธรรมธรรโมแต่ด้วยความที่เป็นพุทธศากนิชนก็ต้องมีการทำบุญให้ทานบ้างแต่สิ่งที่ผมทำประจำคือ
เวลาทำบุญผมจะอุทิศส่วนกุศลให้ศพไม่มีญาติ...เพราะมีความรู้สึกว่าพวกนี้เป็นพวกที่น่าสงสารไม่ว่าพวกเค้าจะมีเวรกรรมต้องชดใช้ในรูปแบบไหน
ด้วยอดีตที่ผ่านมาแต่ชาติปางก่อน ผมถือว่าทำบุญให้เค้าแล้วเราสบายใจกว่าทำบุญแบบอื่นๆ
แล้วที่ผมเคยประสบมาคือ..เหมือนกับมาหามาขอพยายามสื่ิอสารให้เราทราบถ้าเราเว้นช่วงการทำบุญไป
ที่เคยเจอคือมาในฝันครับมีแต่วิญญาณคือผีน่ะแหล่ะ บางทีพายเรือมาเป็นลำเลยเป็นเงาดำๆมา ในฝันเราทราบว่านั่นคือวิญญาณ
ไม่ได้มารบกวนแต่เหมือนมาสื่อสารว่ารอนะมาขอนะให้ทำบุญไปให้ เปิ้ลเองก็เคยเจอเล่าให้ผมฟังว่ามายืนข้างๆเตียงตั้งหลายเงา
ไม่ใช่ครั้งเดียวที่เป็นแบบนี้ คือช่วงเวลาที่เจอแบบนี้คือช่วงเวลาที่เราว่างเว้นไปทำบุญให้พวกเค้า
ผมยังบอกเปิ้ลว่าสงสัยเค้ามาขอเพราะเราเว้นช่วงเนื่องจากภาระทางการงานแต่ก็รีบไปทำบุญให้ตลอด
เรื่องแบบนี้ผมว่าต้องเจอกับตัวเองครับพี่โอ แต่ผมดีใจนะที่เค้ามาขอมาสื่ิสารกับเราเค้าคงเข้าใจเจตนาของเรา
ผมก็หมั่นทำบุญไปเรื่อยๆตามโอกาศล่ะครับเราเองก็ทำบาปมาเยอะจะด้วยโดยเจตนาหรือไม่ก็ตาม
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #137 on: December 07, 2012, 02:14:07 PM »
อนุโมทนาบุญด้วยครับ สิ่งที่เชฟใหญ่กับเปิ้ลสัมผัสในความฝันคือสัมภเวสีหรือวิญญานที่เร่ร่อนไม่มีที่ไป หาภพภูมิที่เหมาะสมไม่ได้ เพราะร่างกายแตกดับอย่างกระทันหัน เขาได้รับความลำบากอดอยากปากแห้ง รอเวลาที่มีผู้มีบุญแผ่ส่วนบุญส่วนกุศลมาให้ครับ การทำบุญอุทิศทำได้หลายแบบตั้งแต่ ถวายสังฆทานแต่พระสงฆ์แล้วกรวดน้ำอุทิศ ทำบุญบริจาคให้กับมูลนิธิสาธารณะกุศลต่างๆที่ช่วยเหลือสังคม และให้ทานอาหารคาวหวานกับสัมภเวสีเร่ร่อนบริเวณทางสามแพร่ง เมื่อพวกเขาได้รับอาหารที่เราบริจาคให้เขาจะปิติยินดีและให้พรแก่เรา หลายคนทำบุญแล้วไม่ได้กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้กับผู้ที่อยู่ในปรโลก เท่ากับว่าไม่ได้แบ่งปันความสุขให้กับสิ่งที่อยู่รอบตัว การให้ไม่มีที่สิ้นสุดครับ เริ่มจากง่ายไปหายาก ให้วัตถุทานที่เป็นสิ่งของ จากนั้นเริ่มสูงขึ้นคือ ให้อภัยทาน คือไม่โกรธตอบ  และสูงสุดคือ ให้ธรรมทาน คือให้ธรรมะของพระพุทธองค์เพื่อกำจัดทุกข์ ผู้ที่ปฏิบัติจะพบแต่ความสุข ความเจริญยิ่งๆขึ้นไป

Offline Eแอบ23

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 1,400
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #138 on: December 08, 2012, 01:52:05 AM »
"สัมภเวสี"..นั่นแหล่ะครับพี่ตรงตัวที่สุด วิญญาณที่เ่ร่ร่อนคือเค้าไม่รู้จะไปทางไหนหรือทำอย่างไร กรรมเก่าก็ไม่รู้กรรมใหม่ก็ไม่เห็น
ได้แต่รอส่วนแห่งการอุทิศส่วนกุศลจากผู้ที่อุทิศไปให้อันอาจจะช่วยให้สัภเวสีเหล่านั้นหลุดจากบ่วงแห่งกรรมเร็วขึ้น
ผมคิดว่าทำไปเถิดครับมากบ้างน้อยบ้างตามกำลังและโอกาศของเราอย่าไปยึดอย่าไปถืออย่าไปหวังผลตอบแทน
ทำแล้วสบาบใจก็ทำไป......

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #139 on: December 20, 2017, 11:49:32 PM »
เว้นว่างจากการพูดคุยผ่านกระทู้นี้มานาน แต่ไม่ว่างเว้นการทำบุญกุศลตามเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมยังคงเดินทางโดยมีจุดหมายปลายทางคือวัดวาอารามที่อยู่ห่างไกลจากเมืองกรุง ได้มีโอกาสขึ้นไปกราบพระที่ชัยภูมิ และพบความมหัศจรรย์ที่อธิบายได้ยาก ขึ้นไปเพชรบูรณ์พระธาตุผาซ่อนแก้วที่สวยงามและสูงส่งน่าเลื่อมใส ล่าสุดสองเดือนที่ผ่านมาขึ้นไปอุดร วัดป่าศรีคุณาราม ที่สร้างพระมหาเจดีย์ประดิษฐานพระบรมสารีรีกธาตุและพระธาตุในจำนวนมาก ไปคำโฉนด และวัดป่าแห่งหนึ่งที่ค่อนข้างกันดารขาดแคลน ในขณะที่ในเมืองกรุงเต็มไปด้วยสิ่งอำนายความสะดวกมากมาย แต่่กลับขาดความสุขที่เกิดจากความพอเพียง และความสุขที่่เกิดจากการให้

Offline ck

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 4,588
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #140 on: December 22, 2017, 09:57:44 AM »
กระทู้นี้ต้องไปตามพี่ไก่กลับมา 

แกวุ่นกับงาน chef กับเลี้ยงลูกสาว 2 คนที่น่ารักมากๆๆๆ อยู่

ck 

Offline bmw fascination

  • VIP Member
  • Hero Member
  • ****
  • Posts: 3,944
    • View Profile
    • Email
Re: ปุถุชนกับวัดวาอาราม
« Reply #141 on: December 22, 2017, 04:17:04 PM »
ช่วงนี้เชฟไก่คงห่างเหินวัดวาอารามไปบ้าง มัวแต่เร่งปั๊มเงินส่งลูกสาวเรียน แต่อาจมีเพื่อนสมาชิกบางท่านมีโอกาสได้เดินทางไปทำบุญตามวัดต่างๆ แล้วมาแชร์ประสบการณ์ก็ได้ครับ ไม่จำกัดวัย การทำบุญด้วยการให้ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เป็นสิ่งที่ดูเหมือนเราจะห่างเหินตามภาวะเศรษฐกิจที่บีบรัด ร่างกายเรายังต้องมีอาหารไปหล่อเลี้ยง และดูแลรักษา จิคใจที่เป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้แต่มีอิทธิพลต่อร่างกาย ยิ่งต้องการการดูแลรักษา หากไม่ให้ความสำค้ญหรือมองข้าม สิ่งที่จะเกิดขึ้นคืออารมณ์ที่ขุ่มมัว ความเครียดที่สะสม ไปจนถึงการไม่สามารถควบคุมอารมณ์และจิตใจได้ เราจะเห็นความรุนแรงในสังคมเกิดขึ้นตลอดเวลา สิ่งที่ไม่เคยเกิดในสมัยก่อนกลับมาเกิดขึ้นในสมัยนี้มากมาย ที่สำคัญคือเทคโนโลยีที่ทันสมัย สะดวกรวดเร็ว เข้าถึงได้ทุกระดับกำลังเป็นภัยคุกคามสังคม ตั้งแต่ระดับครอบครัวไปจนถึงระดับสังคมที่กว้าง ลองหันมามองจิตของตัวเองบ้างครับ